Dla nas, dorosłych, to, jak te dzieciaki zapamiętują ogromne ilości materiału, wydaje się wręcz surrealistyczne. Myślimy: „Jak to możliwe?”. A Adrian po prostu zrozumiał, jak działa jego pamięć. Sam sobie to poukładał w głowie: „Skoro w Space potrafię zapamiętać tak skomplikowane rzeczy, to dlaczego miałbym nie ogarnąć tego, co dają nam w szkole?”. To, co wcześniej wydawało się trudne, stało się dla niego po prostu kolejnym zadaniem do wykonania.

Pani Anna na początku miała wątpliwości co do formy online. Czy to nie za dużo komputera? Czy to w ogóle zadziała? Okazało się, że ta forma dała im coś, czego nie kupisz: samodzielność i czas. Rodzic przestaje być szoferem i nadzorcą, który musi pilnować każdej lekcji i odrabiania prac domowych.

Dziś Adrian sam kontroluje swój grafik. Sam szuka ciekawostek, bo wiedza przestała mu „ciążyć” – zaczęła go ciekawić. Doszło do tego, że to on uspokaja mamę przed klasówką:

„Mamo, ja to już wiem. Przeczytałem raz”.

I to nie są przechwałki – on faktycznie po jednym przeczytaniu już to rozumie i pamięta.

W Space Memory Adrian nie tylko ćwiczy pamięć. On widzi, że systematyczność to bilet do wolności. Ma czas dla siebie, na pasje, na nową zajawkę – piłkę ręczną. Do tego doszły relacje z dzieciakami z całej Polski. To dla niego okno na świat, które nakręca go do podróży i szukania nowych wyzwań.

Zamiast standardowych 5 dni na platformie, sam poprosił o 6. Bo chce więcej. Czuje, że ma wpływ na to, jak szybko się uczy – wie, że jak chce, to po prostu to zrobi.